دستنوشته های یک معمار

این روزها می شنویم که مسئولان رژیم از ملی کردن اینترنت صحبت می کنند بطوری که کمتر کسیست که داخل ایران در عرصه اینترنت کار کرده باشد ولی این ضمضمه ها به گوشش نخورده باشد. آری چند ماهیست که در بوق و کرنا کرده اند که می خواهیم برایتان اینترنت ملی راه بیندازیم و … تو گوئی اینان نمایندگان واقعی ملتند و می خواهند یک کار ملی انجام دهند. بگزارید رک و راست آنچه را که قرار است اتفاق بیفتد را بگویم. تحفه مسئولان رژیم و آشی که قرار است برای ملت ایران طبخ شود یک اینترانت اسلامی(و نه ملی) با هدف اصلی کنترول دسترسی مردم به اطلاعات شبکه جهانی می باشد که البته این ترفند را هم مانند بقیه قضایا از برادران چینی خود آموخته اند و باز هم مثل همیشه این وسط قربانی اصلی ملت ایران است. البته این طرح هدفهای فرعی دیگری را نیز دنبال می نماید که به عنوان نمونه می توان از افزایش سرعت اینترنت نام برد. ولی قضیه به همینجا ختم نمی شود علاوه بر مسئولین نظام که کاملا هدفمند و برنامه ریزی شده به تبلیغ این طرح می پردازند متاسفانه شاهدیم که یک عده وبلاگ نویس بی خبر از اوضاع و احوال، غافلانه به تبلیغ و توجیه این مساله روی آورده اند و در وبلاگهایشان می نگارند که ملت ایران هم به اینترنت ملی دست پیدا کرده و بالاخره این تکنولوژی هم ملی شد و در عین حال شور و شادی خود را نیز پنهان نمی نمایند.
تفاوت اینترنت و اینترانت
اینترنت شبکه ای مشتمل از شبکه های کوچک و بزرگ است که در سراسر جهان به یکدیگر تافته و بافته شده و نهایتا یک بافت وسیع و بزرگ بین الملی را بوجود آورده اند. اینترنت بسیار بیش از آنکه ملی باشد بین المللیست و شاهراه برخورد فرهنگها، تمدنها، زبانها، قدرتها، ملتها و حتی دولتهاست. در این شبکه بی در و پیکر و این بافت عظیم جهانی هر فرد، گروه، سازمان و جمعتی به تبلیغ و تکثیر دیدگاه، جهانبینی و ایدئولوژی خویش می پردازد. اینترنت(Internet) مخفف عبارت شبکه ی بین المللی(International Network) می باشد و اگر بخواهیم مثلا آن را ملی قلمداد نمائیم باید از عبارت National International Network(شبکه ی بین المللی ملی) استفاده کنیم که مضحک و بی معنا خواهد بود چراکه اینترنت یک شبکه بین المللیست و نه ملی و مربوط به یک ملت. ظاهرا مسئولین نظام در انتخاب نام این طرح دچار عجله و اشتباه شده اند. ولی گذشته از نامگذاری به ظاهر اشتباه این شبکه آنچه که مهم است این است که این شبکه اصلا اینترنت نمی باشد و در واقع اینترانتیست شبیه اینترانت دولتی–مذهبی تبیان که همه حداقل یک بار آن را تجربه نموده ایم. پیش فرض طریقه دسترسی به اطلاعات در شبکه های اینترنتی این است که یک کاربر یا مشتری(client) باید بتواند به تمام اطلاعات و وبسایت های روی شبکه بین المللی دسترسی داشته باشد و فقط سایتهایی که توسط مسئولین رژیم در لیست سیاه قرار می گیرند مسدود خواهند شد. ولی اینترانت چیست؟ اینترانت یک شبکه خصوصی است که به منظور توزیع اطلاعات و ایجاد ارتباط از TCP/IP استفاده می نماید. در این شبکه، توزيع مستندات، توزيع نرم افزار، دستيابي به بانك هاي اطلاعاتي، صفحات وب، مرورگرهاي وب، پروتكل ارسال فايل(FTP)، پست الكترونيكي، گروه هاي خبري و ليست هاي ارسال نامه الكترونيكي، نمونه هائي از سرویسهای متداول آنند. پیش فرض طریقه دسترسی به اطلاعات در شبکه های اینترانتی این است که تمام وبلاگها، سایتها و اطلاعات جهان به یکباره در لیست سیاه قرار گرفته و غیر قابل دسترس خواهند بود مگر سایت ها، اطلاعات و وبلاگهایی که مورد تایید رژیم باشند. در اینجا کاربران فقط می تواند سایتها و وبلاگهایی را ببینند که از فیلتر علایق و سلایق دولت عبور می نمایند و هر سایت و وبلاگ و یا اطلاعاتی که با قوانین نظام سازگار نباشد باز نخواهد شد.
پی سیفون
روز سه شنبه 7 آذر 1385 بی بی سی فارسی یک خبر در مورد نرم افزاری به نام پی سیفون را اعلام نمود و به کاربران کشورهایی که دوچار سانسور اینترنت هستند مژده داد که از این به بعد مشکل فیلترهای اینترنتی برطرف خواهد شد. ولی در کمال تاسف باید گفت این نرم افزار اولین قربانی اینترنت ملی(اینترانت اسلامی) خواهد بود زیرا بعد از عملی شدن طرح اینترنت ملی کاربران داخل کشور فقط می توانند از آدرسهایی دیدن نمایند که توسط مامورین سانسورچی رژیم تائید شده است و چون آدرسهای پی سیفون توسط مامورین نظام تائید نخواهند شد لذا کاربران داخل کشور به آدرسهای پی سیفون دسترسی نخواهند داشت.
به این ترتیب می توان ادعا نمود آنچه که در ایران اینترنت ملی نام گرفته بیشتر یک اینترانت اسلامیست به سه دلیل:

1. اینترنت اصولا یک شبکه بین المللیست و نه یک شبکه ملی و بومی و کاربرانی که از آن استفاده می کنند باید قادر باشند به هر ایده، مرام، مسلک، ایدئولوژی و یا به هر ملتی که تمایل دارند دسترسی آزادانه و بی قید و شرط داشته باشند تا خود خردمندانه و در کمال آزادی و پس از مطالعه در مورد جهانبینی های مختلف یکی را برگزینند. در حالی که متاسفانه کاربران اینترنت ایران فقط می توانند از سایتهای اسلامی و مورد تایید نظام دیدن کنند.
2. آنچه که از فیلتر علایق، سلایق و قوانین نظام حاکم خواهد گذشت و به دست مردم میرسد بیشتر یک سری اطلاعات مورد تایید دولت و نه ملت است چراکه ملت تا همین چند ماه پیش حتی نام اینترنت ملی را هم نشنیده بودند.
3. خیل عظیم جوانان و نوجوانانی که در اینترنت به دنبال راههای فرار از فیلترینگ می گردند خود دلیلی بر ملی نبودن این شبکه و کنترول یکجانبه آن توسط نظام حاکم است.(برای گرفتن یک آمار بین المللی از سایت گوگل به اینجا، مراجعه نموده و عبارتهای proxy، free proxy و free web proxy را آمارگیری نمائید. خواهید دید که ایرانیان باتفاوتی فاحش نسبت به دیگر ملل در صدر جدول ایستاده اند.)

   مطلع شدم که یک سری از پایوران رژیم نسبت به آماری که در پایان نوشته قبل آمده بود اعتراض داشتند و ادعا کرده بودند که: ایرانیان به این دلیل در صدر موتور گوگل قرار گرفته‌اند که کاربران اینترنتی این کشور نسبت به دیگر کشورهای خاورمیانه بیشتر است و نه به دلیل مقابله آنان با فیلترینگ و حتی آماری را هم ارائه داده بودند مبنی بر اینکه تعداد کاربران اینترنت ایران حدود 7500000 نفر است در حالی که این رقم برای کشور عربستان سعودی که دومین کشور خاورمیانه از این نظر محسوب می گردد فقط 2500000 نفر می باشد. گذشته از اینکه به دلیل منفعت گرایی سران نظام و دستکاری آمارها در جهت منافع خودشان نمیتوان به آمارهای رژیم اعتماد نمود ولی بر فرض درست بودن یک چنین آماری در جواب آنها چنین میگویم:
   1- اولا آمار گوگل به خوبی نشان می دهد تقریبا تمام 7500000 نفر کاربران ایرانی در حال مقابله با فیلتریگ رژیمند که با تفاوتی چشم گیر نسبت به دیگر کشورهای جهان (و نه فقط خاورمیانه) در صدر جدول ایستاده‌اند و الا تفاوت ایرانیان با دیگر ملل نمیتوانست تا این حد زیاد شود و این خود اقراریست بر خیل عظیم جوانان، نوجوانان و ایرانیانی که در اینترنت به دنبال راههای مقابله با فیلترینگ نظام هستند.
   2- این آمار گوگل یک آمار بین الملیست و نه یک آمار مربوط به خاورمیانه. جوانان و نوجوانان ایرانی موفق به کسب این مقام در عرصه بین المللی (و نه صرفا در خاورمیانه) شده اند و لابد به خوبی میدانید که در عرصه بین الملل کشورهای بسیاری وجود دارند که تعداد کاربرانشان از تعداد کاربران ایران بسیار بیشتر است. به عنوان مثال تعداد کاربران کشور چین به هیچ وجه قابل مقایسه با تعداد کاربران ایرانی نمی‌باشد.
   3- این آمار فقط مربوط به سایت گوگل است و تازه نمی‌تواند نمایانگر تمام واقعیت باشد چرا که بسیاری از جستجوهای لغات در موتور یاهو و دیگر سایتهای مربوط به جستجو صورت می‌پذیرد. احتمالا با وجود تفاوت چشم گیر تعداد کاربران ایرانی به نسبت دیگر کشورهای خاورمیانه همین وضعیت باید در موتورهای جستجوی دیگر هم باشد.
   4- هجوم حدود 7000000 نفری کاربران ایرانی به این عرصه و خبرگیری آنان از طریق اینترنت خود دلیلی دیگر بر بی اعتمادی جامعه جوان ایرانی به صداوسیمای فرمایشی و خبرگزاریهای دولتی جمهوری اسلامیست و الا اگر واقعا تفاوتی بین خبر رسانی صداوسیمای نظام با خبرگزاریهای اینترنتی وجود نداشت چه لزومی می داشت که با این سرعت افتضاح اینترنت Dial up در ایران به اقرار پایوران رژیم 7500000 نفر به اینترنت هجوم بیاورند و چرا این اتفاق مثلا در کشوری مانند عربستان سعودی رخ نداده است؟ (خاطر نشان میکنم که هنوز حدود 90 درصد از کاربران ایرانی به صورت Dial up متصل میشوند و با اینترنتی به شدت بی کیفبت دست و پنجه نرم می کنند. با تمام این اوضاع و احوال پریشانِ اینترنت در ایران و در حالی که از طریق شبکه های تلویزیونی نظام بسیار راحت تر و سریعتر می توانند به اخبار دسترسی داشته باشند، ولی با پشت پا زدن به نظام توانسته‌اند از نظر تعداد کاربران خاورمیانه رتبه اول و از نظر جستجوی عبارتهای Proxy، Free Proxy و Free Web Proxy و… در گوگل رتبه اول جهان را کسب نمایند که این نشان از اوج بی اعتمادی ملت نسبت به نظام، شکست ناپذیری، تداوم و پایان ناپذیری نبرد فرهنگی زیر زمینی 1400 ساله ایرانیان با ایدئولوژی وارداتی غریبه است تا روز پیروزی نهایی.)

    

   طبق آمارهای اعلام شده توسط نظام حاکم، کشورمان هم اکنون حدود 12500000 نفر کاربر اینترنت دارد که آمارهای غیر رسمی رقم اخیر را تا حدود 15000000 نفر نیز تخمین می زنند ولی آمارهای رسمی که از طریق سازمانهای بین الملی منتشر گشته است 7500000 کاربر را نشان می دهد. اینکه چرا بین آمارهای اعلام شده توسط رژیم و آمارهای رسمی بین المللی حدود 5000000 اختلاف مشاهده می شود ممکن است به این دلیل باشد که متصدیان جمع آوری آمار و ارقام که در داخل ایران هستند آمارهای اینترانتهای داخلی(مثل اینترانت شلوغ تبیان و غیره…) را هم به آمار خود افزوده باشند که اگر این حدس درست باشد باید گفت از آنجا که مطلوب بدست آوردن تعداد کاربران اینترنت ایران(و نه تعدا کاربران اینترنت + اینترانت) بوده است متصدیان جمع آوری آمار و ارقام بدلیل عدم توانایی در تمیز دادن اینترنت از اینترانت دچار اشتباه شده اند. ولی همانطور که گفتم این فقط یک حدسه و معلوم نیست که آیا واقعا این اتفاق افتاده یا نه.
   آمارهای بین المللی:
   1- وضعيت اینترنت ايران در مقايسه با ديگر کشورهاي خاورميانه را از لینک زیر ببینید:

   http://www.internetworldstats.com/stats5.htm

   2- وضعيت ايران از نظر تعداد کاربران اینترنت و رشد آن طي سالهاي 2000، 2002 و 2005:

   http://www.internetworldstats.com/me/ir.htm

   3- خبر وزارت ارتباطات و فن آوری اطلاعات در مورد تعداد کاربران ایران:

   http://www.ict.gov.ir/newsdetail-fa-1268.html

   4- وضعيت کشورهاي عرب خاورميانه:

   http://www.itu.int/ITU-D/ict/statist…e/ARTI02_E.pdf

   5- آمار اتحاديه ارتباطات جهاني:

   http://www.itu.int/ITU-D/ict/statistics/index.html

   6- نقشه و آمار ايران:

   http://go.hrw.com/atlas/norm_htm/iran.htm

   7- برنامه هاي سازمان ملل براي ايران:

   http://www.undp.org.ir

   8- سامانه سازمان ملل در ايران:

   http://www.un.org.ir

    

   روشهای مقابله با اینترانت اسلامی
   

   ---

   در حال حاضر فیلترینگی که در ایران از طریق نظام حاکم اعمال می گردد یک فیلترینگ عادی(لیست سیاه) است. پروژه ای که قرار بود در آن فیلترینگ از طریق لیست سفید و به صورت لایه به لایه انجام گیرد اینترنت ملی نامیده شده بود که ظاهراً هم اکنون از دستور کار دولت خارج شده است. ولی تنها جایی در ایران که این نوع فیلترینگ اعمال میشود و بسیار هم قویست اینترانت تبیان تهران (و نه شهرستانها) می‌باشد.
   فیلترینگ اینترانت تبیان تهران به سبک لیست سفید اداره میگردد و به همین دلیل مقابله با این فیلترینگ از طریق وب پروکسیها، نرم افزارهایی مثل CProxy، Freegate، Google Web Accelerator، GPass، OnSpeed، Pardis Proxy، Plink، Psiphon، Ultrasurf، Web Accelerator4.0.127.0، کانکشنهای VPN، پروتوکل https، ترفندهای عبور از فیلتر و بازی با URL و غیره پاسخگو نیست و عملاً هر نوع روش مقابله با فیلترینگ به شکست ختم میشود.
   در عین حال میزان پهنای باندی که به هر کاربر تعلق میگیرد حدود 3kb/s یا 24kbps می‌باشد که بسیار نازل بی‌کیفیت است و به همین دلیل تست این شبکه بسیار کند پیش میرود. نکته جالبتر و آزار دهنده‌تر اینکه در اینترانت تبیان علاوه بر اینکه فیلترینگ لیست سفید در لایه اول اعمال میشود دست اندرکاران این شبکه برای محکم کاری بیشتر فیلترینگ لیست سیاه که بر تمام ایران اعمال میشود را افزوده‌اند بدین معنا که اگر کسی موفق به عبور از لایه‌ی اول(فیلترینگ لیست سفید) شود در لایه دوم با فیلترینگ کشوری (فیلترینگ لیست سیاه) مواجه میگردد و در صورتی که موفق به عبور از لایه دوم شود از درون شبکه به شدت مورد حمله قرار میگیرد که اگر یک فایروال درست و حسابی نداشته باشد سیستمش صدمه خواهد دید و یا اطلاعاتش دزدیده میشود. در کل عبور از فایروالهای این شبکه در معنا عبور از قلعه عقابهاست! و کار هر کسی هم نیست.
   و اما مشکل شخصی من این است که در یک شهرستان ساکنم و چون فیلترینگ از نوع لیست سفید فقط بر اینترانت تبیان تهران اعمال میگردد برای اتصال به شبکه تبیان تهران ناچارم به شماره های اتصال به شبکه کد تهران (021) را بیفزایم تا بتوانم متصل شوم این امر باعث میشود پول تلفن محل آزمایش شبکه که در شهرستان واقع شده بسیار زیاد شود زیرا پهنای باند تبیان تهران بسیار کم است و من برای تست آن مجبورم ساعتها به صورت تلفنی با تهران در تماس باشم و نهایتاً هم آخر برج باید پول سرسام آور تماس بین شهری را تقبل کنم که این کمی آزاردهنده است.
   در واقع علت اصلی انصراف از ادامه این تحقیق دو دلیل زیر بود:

   1. هزینه سرسام آور تماس بین شهری.
   2. مسائل امنیتی: بعد از اتصال به اینترانت تبیان شماره تلفن Client برای این شبکه مشخص میگردد که با پیگیری شماره تلفن میتوانند محل سکونت را بیابند.

   با روشهایی که آموزش خواهم داد نه تنها خواهیم توانست فیلترینگ لیست سفید تبیان را پشت سر بگذاریم و اینترانت تبیان را به اینترنت تبدیل کنیم بلکه حتی خواهیم توانست یک اینترنت رایگان بدون فیلتر داشته باشیم ولی مشکل اینجاست که از این به بعدش به دوش خودتان خواهد بود و من فقط نظاره گر خواهم بود.
   برای وارد شدن به شبکه اینترانت تبیان باید یک کانکشن Dial up با username و پاسورد tebyannet بسازید و با شماره تلفن 9718148 و 9718733 به ISP متصل شوید که اگر این کار را از شهرستانها و یا استانهای دیگر انجام میدهید باید کد تهران (021) را در ابتدای شماره‌ها اضافه کنید:

   Username: tebyannet
   Password: tebyannet
   Phone Numbers: 9718148, 9718733

   روش اول: استفاده از نرم افزار jap
   نسخه کامل این نرم افزار که 14.7mb حجم دارد را میتوانید از لینک زیر دانلود و نصب نمائید. این نرم افزار برای عبور از فیلتر از روش قرار دادن آی پی در هسته ویندوز استفاده میکند. پس باید آی پی و پورت 127.0.0.1:4001 را در جایگاه مربوط به پروکسی در IE جاسازی کنید:

   http://anon.inf.tu-dresden.de/win/jap_all/japsetup.exe
   Address: 127.0.0.1
   Port: 4001

   همانطور که گفتم فیلترینگی که در شبکه تبیان اعمال شده از نوع لیست سفید است و Client ها فقط میتوانند به آدرسها و آی پی هایی دسترسی داشته باشند که در لیست سفید (لیست بلامانع) قرار دارند بنابراین نرم افزار jap قادر نیست به سبک عادی خود با سرورهایش تماس برقرار کند. لذا لازم است تا تنظیماتی را در نرم افزار اعمال کنید:

   1. در پنجره اصلی برنامه دکمه Config را کلیک کنید تا بخش تنظیمات نمایان شود.
   2. در طرف چپ پنجره‌ی تنظیمات بر روی عبارت Forwarding Client کلیک کنید.
   3. در بخش Forwarding Client Settings هر دو عبارت I need the help of a forwarder to contact the anonymity service و I’m also not able to reach an InfoService directlv را تیک کنید.
   4. حال یک ایمل به japmailsystem@infoservice.inf.tu-dresden.de با موضوع (subject) GetForwarder en فرستاده و کمی منتظر میشوید تا دستورات استفاده از Forwarder ارسال شود.

   ولی مشکل اینجاست که ممکن است هیچگاه دستورات Forwarder را دریافت نکنید زیرا احتمالاً ایرانیان به دلیل روابط سیاسی در تحریم به سر می‌برند. این کمی دلسرد کننده است ولی راهش این است که در هنگام ارسال ایمل از یک پروکسی یا نرم افزارهایی مثل Ultrasurf و غیره استفاده کنید تا فیلترینگ معکوس را پشت سر بگذارید.
   بعد از استفاده از سیستم Forwarder تیم jap شما میتوانید به راحتی فیلترینگ لیست سفید تبیان را پشت سر گذاشته و آزادانه به وبگردی بپردازید. حال شما اینترانت اسلامی را به اینترنت ملی رایگان و بدون فیلتر تبدیل نموده‌اید. از اینترنت ملی لذت ببرید.
   روش دوم: استفاده از نرم افزار FreeNet
   این نرم افزار که 2.94mb حجم دارد را میتوانید از لینک زیر دانلود کنید برای استفاده از این نرم افزار لازم است که حتماً java بر روی سیستم شما نصب باشد لذا برای نصب java به اینجا مراجعه کنید:

   http://downloads.freenetproject.org/alpha/installer/freenet-win32.exe

   چند نکته:

   1. به دلیل مسائل سیاسی و وجود فیلترینگ معکوس نصب java به طور مستقیم از ایران امکان‌پذیر نیست بنابراین ابتدا یکی از نرم افزارهای Ultrasurf یا GPass و غیره … را در سیستم خود راه‌اندازی نموده تا آی پی واقعی شما که نشان دهنده محل واقعی سکونتتان است مخفی شود، سپس برای نصب java به اینجا مراجعه کنید.
   2. در اینکه نرم افزار FreeNet حتماً موفق به دور زدن فیلترینگ تبیان خواهد شد تقریباً شکی ندارم ولی خودم موفق به تست کامل این نرم افزار نشده‌ام.
   3. این نرم افزار urlهای شما را رمز می‌نماید و البته کمی هم حرفه‌ای است که باید با آن بازی کنید تا آن را یاد بگیرید ولی اگر تمایل داشتید تا این نرم افزار را به طور اصولی آموزش ببینید به وب سایت اصلی برنامه مراجعه کنید.
   4. این نرم افزار نیاز به پهنای باند زیادی دارد که با وجود پهنای باند محدود اینترانت تبیان کمی کار مشکل میشود.
   5. در آینده این نرم افزار را کاملاً تست میکنم و نظرم را دربارش میگویم ولی در حال حاضر این امکان برای من وجود ندارد بنابراین تستش به عهده‌ی خوتون هست.

   روش سوم: استفاده از نرم افزار tor
   نرم افزار tor که دارای 4.70mb حجم می‌باشد هم اکنون بهترین و کم هزینه‌ترین روش برای دور زدن اینترانت تبیان هست. کاربرانی که در تهران ساکنند و هنوز از خطوط dial up استفاده میکنند دیگر نیازی به خرید اکانت از ISPهای شهر ندارند زیرا با نصب این نرم افزار میتوانند اینترانت تبیان را به اینترنت بدون فیلتر و مجانی تبدیل نمایند. فیلترینگی که به سبک لیست سفید در تبیان اجرا میشود قادر به جلوگیری از موتور پویشگر این نرم افزار نمی‌باشد. آموزش کامل نرم افزار tor را از اینجا و اینجا مشاهده کنید. این نرم افزار فیلترینگ معکوس و یا نیاز به نصب java ندارد و در عین حال میتواند به راحتی اینترانت اسلامی را به اینترنت ملی تبدیل کند.
   لینک دانلود:

   http://tor.eff.org/dist/vidalia-bundles/vidalia-bundle-0.1.2.14-0.0.11.exe

   روش چهارم: استفاده از IP:Port های باز که هنوز فیلتر نشده‌اند.
   برای پیدا کردن پروکسیهای باز که هنوز فیلتر نشده‌اند میتوانید از نرم افزارهای تست پروکسی مثل Proxy Switcher Standard و Hide IP Platinum و یا لیستهای رایگان پروکسی استفاده کنید. اگر احیاناً موفق به یافتن یک پروکسی (IP:Port) که هنوز به زیر تیغ سانسور نرفته است شدید آن را در جایگاه پروکسی IE خود قرار دهید.
   مشکل این روش این است که این IP:Port فقط میتواند فیلترینگ لایه‌ی اول که به سبک لیست سفید می‌باشد را بشکند ولی به هیچ وجه قادر به شکستن فیلترینگ لایه‌ی دوم (فیلترینگ لیست سیاه فایروال سپر) نخواهد بود و بنابراین نیاز به وب پروکسی مکمل دارد. در این روش شما در تبدیل اینترانت به اینترنت موفقید ولی به هیچ وجه قادر به عبور از فیلتر اینترنت(فایروال سپر) نخواهید بود مگر با استفاده از وب پروکسی های فیلتر نشده. در واقع چند مرحله را باید طی کنیم:
   در مرحله اول اینترانت را با یک پروکسی (IP:Port) فیلتر نشده (که این روزها به سختی پیدا میشود) به اینترنت تبدیل نموده و در مرحله‌ی دوم با کمک وب پروکسیهای فیلتر نشده که در اینترنت به تعداد زیاد پراکنده هستند فیلتر اینترنت (که حالا دیگر تبدیل به فیلترینگ سبک لیست سیاه شده است) را دور می‌زنیم لازم به ذکر است که در این مرحله در صورت تمایل میتوانیم از نرم افزار پی سیفون استفاده کنیم.
   اگر در سازمانی مشغول به کار هستید که دارای شبکه و یا ISP می‌باشد و خدماتی را به کارمندان خود ارائه میدهد از متصدیان شبکه‌ی سازمان خود بخواهید که پروکسیهای سازمان را به شما معرفی کنند. یادم هست یک بار که پروکسیهای دانشگاه آزاد را تست میکردم متوجه شدم این پروکسیها به دلیل ارتباطشان با دانشگاه فیلتر نشده‌اند و بنابراین قادر بودند تا اینترانت تبیان را به اینترنت فیلتردار تبدیل کنند.
   در آخر این مبحث به چند نکته و پیشنهاد اشاره میکنم:
   1- کسانی که میخواهند از روشهای بالا برای عبور از فیلتر استفاده کنند باید اعصابی قوی داشته باشند و بسیار صبور باشد زیرا ممکن است لازم باشد برای رسیدن به هدف مورد نظر یک روش را بارها و بارها تکرار کنند بنابراین اگر از آن دسته افرادی هستید که حال و حوصله آزمایش و تحقیق در این زمینه را ندارند و به دنبال روشهای سریع و آسان هستند باید بدانید که این روشها بدرد شما نخواهند خورد.
   2- روشهای دور زدن فیلترینگ‌های لیست سفید به همین چند روش ختم نمیشود و مطمئناً در آینده با کند و کاوهای بیشتر و یافتن نقاط ضعف اینترانت اسلامی تبیان روشهای بیشتری کشف خواهند شد. اگر شما یکی از کاشفان این روشها بودید حتماً همینجا توضیح دهید تا کاربرن دیگر هم استفاده کنند.
   3- از دیگر نرم افزارهایی که حدس میزنم برای دور زدن فیلترینگ اینترانت تبیان موثر خواهند بود ولی هنوز موفق به تست آنها نشده ام میتوانم دو مورد زیر را نام ببرم که البته تستش به عهده‌ی خود شما خواهد بود:

   http://www.anonymizer.com
   http://www.i2p.net

   4- اینترانت تبیان تهران از روش فیلترینگ به سبک لیست سفید بهره می‌برد و بنابراین دور زدن این فیلتر برای کاربران تهرانی مشکل است ولی خوشبختانه اینترانت استانهای دیگر از سبک لیست سفید استفاده نمیکنند و یا بسیار ضعیف‌تر هستند بنابراین میتوان با استفاده از نرم افزارهایی مثل CProxy، Freegate، GPass، Hide IP Platinum، OnSpeed، Pardis Proxy، Plink، Psiphon، Ultrasurf، Web Accelerator4.0.127.0 و غیره به راحتی از فیلتر آنها گذشت. توصیه من به کاربرانی که در شهرستانها و استانهای دیگر ساکنند و هنوز اقدام به خرید اکانت Dial up از ISP های سطح شهر خود میکنند این است دست نگه دارند و بجای خرید اکانت از ISP های شهر، نرم افزارهای GPass یا Ultrasurf را دانلود نموده و در سیستم خود راه اندازی کنند و سپس با اتصال به شبکه تبیان شهر خود، اینترانت اسلامی تبیان را به اینترنت رایگان ملی تبدیل کنند.
   5- اگر روشهای توضیح داده شده را تست کنید ممکن است جهت نفوذ به سیستم شما اقداماتی صورت گیرد که توصیه من برای پیشگیری استفاده از یک فایروال خوب مثل ZA است:

   http://dl2.zonelabs.com/bin/free/104…337_000_en.exe
   (Serial for Registration: 60sp3-5hwng-hhjb6-5r354r-mw1i40)
   موفق باشید.

   ***توجه: کليه حقوق اين مقاله متعلق است به سايت no-filter.com ***